วุ่นวายตั้งแต่เช้าเลยไข่มุกจ๋า...
หนูก็เล่นดิ้นจนแม่ปวดท้องไปหมดแล้วนะ
หนูจะดิ้นอะไรกันนักกันหนา
ตื่นเต้นเหรอคะ
เราก็เป็นอย่างนี้กันมานานแล้วนะลูกนะ
อ้อ..แม่ลืมไปว่าหนูเพิ่งจะได้มาอยู่กับแม่เน๊าะ
ปีนี้แม่รับมอบหมายเป็นพยาบาลหัวหน้าเวร
วุ่นวายดี..ทั้งคนไข้จริง..ทั้งคนไข้ปลอม
เฮ้อ...แม่ว่านะ..ถ้ามีเหตุจริง ๆ แม่คงไม่เปิดใช้แผนหรอก
แม่กับป้า ๆ ที่ ER จะทำกันเอง ทำไปเรื่อย ๆ
เพราะยิ่งพากันมาช่วย ยิ่งวุ่นวายไปหมด
ไม่เป็นไปตามระบบของเราเลย ว่าไม๊
....คุณยายทวด ( ยายหลาว )...ไม่สบายนะลูกนะ
วันนี้แม่พาหนูไปเยี่ยมด้วย..ป้อนนมยายแล้วทำไมหนูดิ้นใส่ยายหยั่งงั้นล่ะลูก
สงสารยายนะลูกนะ
อยากให้ยายหายไว ๆ ...
วันนี้..หนุ่ม กทม. เขาก็กำลังเดินทางกลับมาเรียนและสอบต่อ
แม่จะบอกหนูยังไงดีว่า
เขาเองก็ถามถึงหนูเหมือนกัน
แม่ก็บอกเขาไปตามที่หนูเป็นนั่นแหละจ้า..
อีกไม่กี่วัน...2 วัน...
เขาบอกว่าจะแวะมาหาหนูก่อนที่กลับไป กทม. ไป อบรมต่อ
ไข่มุกช่วยลุ้นให้เขาสอบได้และเดินทางโดยสวัสดิภาพนะลูกนะ
ยังไงซะ เขาก็เป็นพ่อของหนู
ถึงแม้ว่าแม่ไม่ค่อยชอบเขาก็ตามทีเหอะ
...คืนนี้ เราวางแผนกันว่านอนดึกอีกตามเคย...
วันนี้แม่ทำสมุดควบคุมยาเสพติดของตึกหาย
ไม่รู้หายยังไง
สงสัยหายตอนซ้อมแผน ฯ แน่ ๆ เลย
ก็เลยต้องมานั่งพิมพ์ให้เขาใหม่
เฮ้อ...ใครน้อ..มาแกล้งเรา
|